Nöbet 63

Felahiyede bulutlarda benim gibi olmuş anlaşılan, aniden boşalıverdiler. Gözyaşları kalındı, kinleri gerçek. Işıktan kamçılarıyla dövdüler göğü yere dek. Korkudan saklanan güneşe aya inat, parlak çizgilere buladılar taşı toprağı. Hiddetini anlamayanlar için, içten derin bir nara ile gürlediler. Hala uyuyanlar varsa cehalet uykusunda, son bir şans verdi silkinip kendilerine gelsinler diye. Daha da uykusu olana mermer musalla salık verilir.