Patika yollardan tepeleri aşarken, bulutlar gölgeleriyle birlikte görünüyordu bugün. Öylesine uçsuz bucaksız bir ufuk vardı yine. Biz ise rutin çalışmalarımıza devam ediyorduk mütemadiyen.
Harman beygiri gibi askerlik, devamlı didinme devamlı çalışma ama tüm uğraşlar sonunda yine aynı kütüğün etrafında dönüyoruz. Komutanlarımız mağrur,askerlerimiz ahmak, aynı gemide hepimiz kendimizi vazgeçilmez sanıyoruz. Oysa mezarlıklar vazgeçilmez insanlarla dolu. İbret alma ve hatalarından birşeyler öğrenme mefhumu; bunu hayvanlar beceriyor. İnsanlar... Askerler...
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder