Karanlık çöküyor göğe, kulaklarımda özgürlüğün çığlığı, dudaklarımda biteyazmış bozgunun buruk tadı. Zihnime buhranların çocuğu düşünceler dolmuş. Bakışlarım sistemin sislerini deliyor. Yüzüme yakın geleceğin gülümsemesi sinmiş.
Burada cüceler muzaffer, devlere yer yok, fikir benim için bana özel. Paylaşacak mecal, anlatacak kudret yok.
Bir hüzmenin ucundan tuttum, yol alıyorum sisin ardındaki aydınlığa...
safaginmi kalmis kocum..
YanıtlaSilBencede tekrar girersen bende yorumlarını bekliyorum ;)
YanıtlaSildilek odur ki bir daha sisin ardında kalmasın aydınlıklar...
YanıtlaSil