Devletin kaynaklarını keyfe keder harcamaya alışmış insanlar, tutsak ettiklerinin zamanlarını da boş yere harcamak için ellerinden geleni yapıyorlar. İnsan ister istemez isyan ediyor ve bu isyan aslında askerliğin en kayda değer faydası.
İnsan isyanla başlar, önce isyandır sonra iman. Zillete zulme uğrayan insan önce kendi içinde haksızlıklara kükremeye başlar, sonra bir şeyleri değiştirmeye çalışır. Hiçbir haksızlığa maruz kalmasaydık eğer, bu sistemin dalkavuğu olmaktan öteye gidebilirmiydik bilmiyorum.
İsyanla başlayan kararlılık ve düşünceye bağlılık imana dönüşür burda ve çıkana kadar bir yandan için için insanı kemiren bir yandan insanı güçlendiren, direnç göstermesini sağlayan mutualist bir kurt gibi benliğimize yapışır...
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder