Nöbet 2

Hani elimiz sertleştikçe, nasır tuttukça hem o narin, nazik dokunuşunu hem de dokunduğunu hissetmeyi yavaş yavaş kaybeder ya; İşte öyle nasır koymaya çalışıyor askeriye askerinin hissiyatına. Önce yavaş yavaş yitirmeni istiyor hislerini, sevgiyi, nefreti, mutluluğu, kederi, neşeyi, kini, sonra kalan hislerinin hissizliğini hissedip uğurlamanı istiyor onları şafak gününe kadar. Ama insan en çok sivildeki kini nefreti unutuyor, onları pırpırlara layıkı ile sunabilmek için ...